07/09/12

strangolapreti



Δηλαδη σαν να λεμε “πνιγειπαπαδες” αν και το πιο σωστο θα ηταν να πω στραγγαλιζει αλλα δεν καταφερα  να σχηματισω την λεξη για να το το ελληνοποιησω ορθα.
Το ονομα του φαγητου εχει δυο εκδοχες. Η μια οτι οι παπαδες με την γνωστη λαιμαργια τους πνιγονται οταν τα τρωνε, η δευτερη οτι ο κοσμος ευχοταν να πνιγουν ενω τα ετρωγαν. Να σου κατσει στο λαιμο που λεει και ο λαος μας!!!! 
Το ονομα και οι δυο εκδοχες φυσικα πηγαζουν απο αντικληρικους που εκαναν  σατιρα σε βαρος των παπαδων.
Τελος παντων περα απο την περιεργεια του ονοματος, το προτεινω μια που με τους καιρους που ζουμε δεν ξερουμε τι μας ξημερωνει η αυριανη, και ετσι εγω λεω να αρχισω να προπονουμαι σιγα σιγα μην τυχον και η κριση με βρει απροετοιμαστη  σαν τις μωρες παρθενες.
Το πιατο ειναι λομπαρντο, παλια δεν χρησιμοποιουσαν το γαλα το οποιο χρησιμοποιειται τωρα για να κανει πιο αφρατο και μαλακο το μειγμα.
Συστατικα:
-          500 γρ. ξερο ψωμι
-          μισο λιτρο γαλα
-          250 γρ. χορτα (σπανακι, σεσκουλα, ο,τι βρουμε και ο,τι εχουμε)
-          ενα κροκο αυγου
-          μια ιδεα μοσχοκαρυδο
-          35 γρ. αλευρι
-          αλατι
-          φρεσκοτριμμενο φρεσκο μαυρο πιπερι
Διαδικασια:
Βαζουμε να μουλιασει το ψωμι στο γαλα για τουλαχιστον μια ωρα. Στο μεταξυ ζεματιζουμε τα χορτα σε αλατισμενο νερο, τα στραγγιζουμε και τα ψιλοκοβουμε. Τα βαζουμε  σε λεκανη και τα ανακατευουμε με τα υπολοιπα υλικα. Εαν εχουμε κρεατομηχανη περναμε το μειγμα απο εκει. Εγω δεν εχω οποτε τα εβαλα στο μιξερ.
Δεν υπαρχει ενα κωδικοποιημενο σχημα, οποτε τους δινουμε ο,τι σχημα θελουμε. Στρογγυλα η μακρουλα.
Eαν χρειαστει προσθετουμε λιγη γαλετα. Καθε τοσο ξεπλενουμε τα χερια μας και τα σκουπιζουμε για να διευκολυνθουμε στο πλασιμο.
Τα βραζουμε σε αλατισμενο νερο και μολις ανεβουν στην επιφανεια τα βγαζουμε με τρυπητη κουταλα.
Τα βαζουμε σε πιατελα και τα περιχυνουμε με 30 γραμμαρια βουτυρο που θα εχουμε καψει με λιγα φυλλα φρεσκου φασκομηλου.
Ριχνουμε αφθονη παρμεζανα και σερβιρουμε οσο ειναι ζεστα.


 Beh, la crisi c’è, inutile negarlo. Comincia a mordere, anche se qualcuno sostiene che non abbiamo visto nulla ancora. Se penso a quello che ha visto, vede e vedrà la Grecia c'è da aver gli incubi. E anche se di natura io sia ottimista e penso sempre che si trovino delle soluzioni a ogni problema, ho pensato bene di cominciare ad allenarmi alla carestia per non rischiare di trovarmi come le stolte vergini della parabola: impreparata.
Sto rispolverando quindi tutte le ricette antiche che riservano piacevolissime sorprese come questa qui.
Pare che gli spinaci siano un uso recente, originariamente si usavano le umili biete. Io ho messo gli spinaci perché avevo quelli. E visto che è un piatto di riciclo non ho voluto comprare delle biete apposta per farlo.
Ingredienti:
-          mezzo chilo di pane raffermo
-          mezzo litro di latte
-          250 gr. di erbette (spinaci, bieta)
-          un tuorlo
-          una piccola grattatina di noce moscata
-          35 gr. di farina per tutti gli usi
-          sale
-          pepe nero macinato fresco
Procedimento:
Mettiamo in ammollo il pane nel latte per un’ora. Nel frattempo scottiamo le erbe in acqua salata, le strizziamo e le tritiamo.
Mettiamo il tutto in una ciotola e amalgamiamo bene. La ricetta dice di passare tutto nel tritacarne, io il tritacarne non ce l’ho quindi ho dato una frullatina veloce.
Formiamo delle palline o degli gnocchetti, aggiungendo uno poco di pangrattato se serve e li lessiamo in acqua salata. Appena vengono in superficie li togliamo con una schiumarola e li condiamo con burro fuso che avremmo aromatizzato con della salvia.
Spargiamo abbondante grana padano grattugiato e serviamo caldi.


16 commenti:

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ ha detto...

Σαν τους χορτοκεφτέδες που έκανε η γιαγιά μου, με σπανάκι και ραδίκια.
Όταν ο γιατρός της απαγόρευσε τα τηγανητά, τους έβαζε στο φούρνο. Τα συνόδευε με γιαούρτι.
Εγώ δεν έκανα ποτέ. Ευκαιρία, όταν γυρίσω, να αξιοποιήσω τα χορταρικά που έχω στην κατάψυξη και θα τα συνοδεύσω με ντιπ γιαουρτιού (σαν τζατζίκι, χωρίς το αγγούρι).
Θα δοκιμάσω και μερικά βραστά, σαν τα δικά σου.

Ευχαριστώ για την ιδέα!!!

Καλημέρα!

ΥΓ: Έλα στο καζάν να δεις την απάντηση.

Chiara Giglio ha detto...

questi credo di riuscire a farli mangiare anche a mio figlio, ci proverò! Buon fine settimana Irene, un abbraccio !

Neli ha detto...

Νόστιμο φαίνεται το πιάτο σου Ειρήνη μου,Θα το δοκιμάσω ,και έχεις δίκο να βρίσκουμε συνταγές με απλά υλικά και νόστιμές για να τρώμε και καλά και οικονομικά ,γιατί στους καιρούς που ζούμε είναι δύσκολα τα πραγματα,καλημέρα σου.

mm_skg ha detto...

Πενια τεχνας κατεργαζεται.... Ακουστα τα εχω αλλα δεν δοκιμασα ποτε. Λες να το γυρισουμε στους ψωμοκεφτεδες με ραδικια, ετσι οπως παει το πραγμα, τιποτα δεν αποκλειεται!
Καλο σ/κ!

matematicaecucina ha detto...

Conosco la situazione economica greca attraverso i racconti di mia nuora, non c'è da stare allegri
:(((, noi in Italia non ci rendiamo conto di cosa sono veramente i sacrifici, tipo vedersi decurtare pensioni e stipendi 300- 400 euro.
Anch'io penso che bisogna riscoprire una cucina povera ma gustosa, ci scambieremo le ricette.
Buon w.e., Laura

Alessandra Gennaro ha detto...

Anch'io, da inguaribile ottimista, mi sforzo di vedere il bicchiere mezzo pieno. E questo post mi conferma che non tutti i mali vengono per nuocere. Il ritorno ad una sobrietà, anche in cucina, non è necessariamente sinonimo di miseria, anzi: i nostri nonni ci hanno insegnato a tirar fuori il meglio dal poco che avevano e spesso e volentieri i loro piatti "poveri" non hanno nulla da invidiare alle proposte di certe cucine, a mio parere eccessivamente squilibrate nel rapporto qualità-prezzo. Se la crisi servirà a darci una regolata, sarà più tollerabile e meno odiosa.
Buona giornata
ale

grEAT ha detto...

@σταυρος
χορτοκεφτεδες ετσι με ψωμι? λεω να τους δοκιμασω, αλλα εγω θα τους τηγανισω!!!!

@chiara
ma guarda che sono veramente buoni, li ho fatti per la curiosità e non sono rimasta per niente delusa.
buon fine settimana anche a te

@marina
ξερω γω βρε μαρινα!!! εγω παντως αρχισα να προπονουμαι! :)

@laura
si sicuramente la tua nuora ti avrà raccontato della drammatica situazione che vivono tanti. come ho scritto un un altro commento, la grecia potrebbe essere un paradiso e sta diventando un inferno.
si, ci scambieremo le ricette!

@ale
mah, evidentemente tocca a noi. del resto il mondo ha vissuto di fame nera e carestie, solo noi abbiamo goduto per 50 anni di benessere ininterrotto.
e siccome la vecchiaia incipiente mi fa diventare più saggia (questo è un'aspetto della vecchiaia che mi piace) ho cominciato a pensare cosa succederebbe se tutti i 7 miliardi che attualmente ci sono sulla terra consumassero, non dico come non so chi, ma come me, che comunque per educazione e abitudine sono morigerata. ti lascio immaginare le conseguenze.
mi sto dando una grande regolata cara ale.
buon fine settimana

irene

Laura *A Sparkling Me* ha detto...

Questa ricetta è la dimostrazione che con la modestia, la semplicità ed il riciclo non si sbaglia. È semplice ed economica, ma comunque buonissima... Dovremmo davvero tutti applicare questo concetto a tutta la nostra vita.
Buona giornata!
Laura

ΕΛΕΝΑ ha detto...

Μα γιατί τους δώσανε τέτοιο περίεγο όνοπμα?? Εγώ μια χαρά νόστιμους τους βρίσκω.
Πολύ πρωτότυπη ιδέα!
Φιλιά!

grEAT ha detto...

@laura
proprio così cara laura. grazie
buon fine settimana

@elena
ακριβως επειδη ειναι νοστιμα τους εδωσαν αυτο το ονομα. καποιος τρωει με λαιμαργια και πνιγεται! :)
καλο σαββατοκυριακο

irene

ornella ha detto...

A giorni l'ottimismo se ne va..per poi ritornare sotto forma di incubo..E' un'altalena come tutte le notizie che ci propinano sul tema crisi. Ma non ci sarà assolutamente futuro se si continua in questo modo. Qui non è il luogo ma quanta rabbia a vedere tante, troppe ingiustizie, prese in giro, incompetenza, egocentrismi..e nulla di socialmente concreto!!!
Ottimi gli strangolapreti,un piatto della tradizione che è sempre ottimo, crisi o non crisi.
Un abbraccio cara Irene

grEAT ha detto...

ornella, solo per te. :)
ho smesso da qualche tempo a leggere i giornali greci perchè mi viene un tale attacco di bile......
quel paese è diventato un inferno per i suoi cittadini, impotenti davanti a uno stato ingiusto e prevaricatore.
irene

Ειρήνη Ε. ha detto...

Δεν την είχα ξανακούσει αυτή την συνταγή, Ειρήνη. Όπως λέει και η Μαρίνα, πενία τέχνας κατεργάζεται, στην περίπτωση αυτή, νόστιμες συνταγές της φτωχής κουζίνας, όπως λένε και οι Ιταλοί. Άραγε θα ταίριαζαν αυτά τα μπαλάκια ψωμιού και χορταρικών, μέσα σε μία χειμωνιάτικη σουπίτσα;
Καλή εβδομάδα.

grEAT ha detto...

@ειρηνη
με μπαγιατικο ψωμι υπαρχουν διαφορες συνταγες και φυσικα ειναι ενας καλος τροπος για να το χρησιμοποιουμε. σιγουρα ταιριαζουν με ζωμο κρεατος η λαχανικων.
καλη σου εβδομαδα

kiki ha detto...

Πρώτη φορά τα ακούω!!!

grEAT ha detto...

@kiki
σε γενικες γραμμες η κουζινα της λομπαρντια εαν εξαιρεσεις την κοτολεττα και το ριζοττο αλλα μιλανεζε, ισως δυο τρια αλλα πιατα δεν ειναι τοσο γνωστη.
εγω την αγαπω πολυ, γενικα την κουζινα της βορειας ιταλιας.

Posta un commento