03/09/12

fasolakia



Dalla "pignatta affumicata", poesia di Yannis Ritsos,  uno dei massimi poeti  del '900 greco,  mi viene in mente ogni qualvolta mondi dei fagiolini.

Lo sappiamo che la nostra ombra resterà sopra i campi
Sopra il recinto di mattonelle della casupola
Sopra i muri delle grandi case che si costruiranno
Sopra il grembiule della madre che monda fagiolini
Sulla porta del cortile bagnata di rugiada. Lo sappiamo.

Benedetta sia la nostra tristezza

Benedetta la nostra fratellanza
Benedetto il mondo che nasce.

 da qui

Mondiamo i fagiolini e li lessiamo per una decina di minuti in acqua salata. Scoliamo, li facciamo raffreddare e li condiamo con fior di sale, crema di aceto balsamico, evoo, e scaglie di ricotta. Semplicemente



5 commenti:

Ειρήνη Ε. ha detto...

Ειρήνη, απλά αλλά νόστιμα τα πράσινα φασολάκια. Στη μορφή αυτή, είναι μια ωραιότατη σαλάτα, συνοδεία σε πολλά κύρια πιάτα. Μου αρέσει το μπαλσάμικο που πρόσθεσες και η παρμεζάνα. Θα μπορούσαμε να τα καταναλώσουμε και σαν ελαφρύ γεύμα. Τις πιο πολλές φορές τα απλά, είναι και τα πιο νόστιμα.
Καλή εβδομάδα.

ΕΛΕΝΑ ha detto...

Απλά, αλλά τόσο νόστιμα!!!
Υπέροχο πιάτο!
Φιλιά, καλή βδομάδα!

Neli ha detto...

Καλό μεσημέρι Ειρήνη μου ,φασολάκια σαλάτα ε? Πολύ μου αρέσουν,και η εκδοχή της παρμεζάνας τα κάνει νομίζω πιο πικάντικα ,καλή εβδομάδα.

grEAT ha detto...

@ειρηνη, ελενα, νελλη

ειναι μια σαλατα ελαφρια και νοστιμη, ειπα πριν περασει η εποχη των φασολακιων! :)

καλο μεσημερι

ειρηνη

Beauty Follower ha detto...

ΜΙα πιρουνίτσα θα την ηθελα!

Posta un commento