23/07/12

la brioche col tuppo



Αχ! Η Σικελια!!!! Με φανταζομαι σε τραπεζακι σε μια πλατεια, νταλα ο ηλιος και εγω στην σκια, κατω απο δεντρα, αλλα συμβιβαζομαι και με τεντες η ομπρελες, να παιρνω το  πρωινο με γρανιτα και μπριος. Διοτι αυτη η μπριος αποτελει ενα κλασικο καλοκαιρινο σικελιανικο πρωινο,και εαν θελετε να με ακουσετε, πρεπει οπωσδηποτε να την δοκιμασετε. Δεν ειναι σαν τις αλλες μπριος. Ειναι μαλακια, με υφη σαν σφουγγαρακι για να απορροφα την γρανιτα η το παγωτο, και το εξωτερικο δεν μοιαζει με κορα. Ειναι μια μεμβρανη  που αγκαλιαζει ελαφρα και απαλα.Την κοβουμε κομματια και τα βουταμε στην γρανιτα, η την κοβουμε στα δυο οριζοντια και την γεμιζουμε με γρανιτα η παγωτο!!! Φανταζοσαστε κατι πιο χλιδατο, πιο απολαυστικο? Eγω δυσκολα!
Ισως να το ειπα αλλα το ξαναλεω. Λατρευω την Σικελια, και μερος απο αυτην την λατρεια ωφειλεται   στον  Andrea Camilleri και τα υπεροχα βιβλια του που καταβροχθισα στην κυριολεξια και εξακολουθω να διαβαζω οταν θελω να αναπνευσω σικελικες ατμοσφαιρες!
Συστατικα:
-          150 γρ. αλευρι δυνατο
-          100 γρ. αλευρι για ολες τις χρησεις
-          12 γρ. μαγια μπυρας φρεσκια
-          25 γρ. βουτυρο σε θερμοκρασια δωματιου
-          25 γρ. ζαχαρη κρυσταλλικη                                               
-          50 ml γαλα
-          75 ml νερο
-          1 κροκο και μια κουταλια γαλα για την επαλειψη
Διαδικασια
Διαλυουμε την μαγια στο  γαλα. Σε μπωλ βαζουμε τα αλευρια, την ζαχαρη, το νερο, το γαλα με την διαλυμενη μαγια και αρχιζουμε να ανακατευουμε. Πλαθουμε λιγο το ζυμαρι και μετα προσθετουμε το βουτυρο. Πλαθουμε καλα το ζυμαρι μεχρι να ομογενειοποιηθουν τα υλικα και εαν και ειναι λιγο κολλωδες δεν προσθετουμε αλλο αλευρι. Αφηνουμε να φουσκωσει μεχρι να διπλασιαστει σε ογκο. Μου πηρε περιπου μιαμιση ωρα δεδομενου του οτι ειναι καλοκαιρι και κανει ζεστη.
Σχηματιζουμε μπαλες με 60 γρ. ζυμη την καθεμια, κανουμε ενα βαθουλωμα στην μεση με το δαχτυλο και  με ενα αλλο κομματακι ζυμης, 10 γραμμαριων σχηματιζουμε ενα μπαλακι  που το τοποθετουμε μεσα στο βαθουλωμα.  Χτυπαμε λιγο τον κροκο με το γαλα και με πινελο αλοιφουμε τις μπριος. Τις βαζουμε στην πλακα φουρνου που εχουμε ντυσει με αντικολλητικο χαρτι και τις αφηνουμε να φουσκωσουν για μια ωριτσα περιπου.
Ψηνουμε στους 200 βαθμους για περιπου 15 λεπτα.
Η συνταγη που ακολουθησα εδω και την ακολουθησα σχεδον κατα γραμμα.
Σημειωση: Αυτο που λεω δυνατο αλευρι, ειναι το μανιτομπα, που εαν καταλαβα καλα, ισοδυναμει με το robin hood που βρισκουμε στην Ελλαδα.


Dovessi escludere la Lombardia dove vivo da decenni, credo che la regione dove mi piacerebbe vivere, o quanto meno provarci,  in Italia,  è la Sicilia.  Sarà anche un amore non corrisposto, visto che non ci siamo  ancora incontrate, ma succede di innamorarsi a distanza.  E il mio amore per la Sicilia è grande, viscerale e non  mi interessa approfondire le ragioni. La sento a pelle. E ciò basta; a me di sicuro!
La brioche tanto siciliana la mangiamo con la granita o con il gelato, ma sicuramente non aspettate me che ve lo dica!!!!
Ingredienti:
-          150 gr. di farina manitoba
-          100 gr. di farina 00
-          12 gr. di lievito di birra fresco
-          25 gr. di burro a temperatura ambiente
-          25 gr. di zucchero semolato
-          50 ml di latte
-          75 ml di acqua
-          1 tuorlo e un cucchiaio di latte per spennellare la superficie
Procedimento:
Sciogliamo il lievito nel latte. In una ciotola mettiamo le farine, lo zucchero, l’acqua e il latte con il lievito. Amalgamiamo bene e aggiungiamo il burro. Lavoriamo l’impasto e anche se è un po’ appiccicoso non aggiungiamo altra farina.
Copriamo e lasciamo lievitare finchè non raddoppi di volume. A me mi ci è voluta un’ora e mezza, ora che fa caldo.
Formiamo delle palline del peso di 60 gr. cadauna che andiamo a sistemare sulla leccarda foderata di carta forno. Premiamo nel centro con un dito e nella depressione che abbiamo formato, sistemiamo delle palline più piccole del peso di 10 gr. cadauna.
Spennelliamo con il tuorlo sbattuto leggermente con il latte e lasciamo lievitare ancora per un’oretta.
Cuociamo a 200 gradi per circa 15 minuti.
La ricetta l'ho presa  qui e ho modificato poco.



10 commenti:

Chiara Giglio ha detto...

adoro la Sicilia e Camilleri, ricordo ancora le brioches col tuppo accompagnate dal gelato , che meraviglia! Buon lunedì Irene, un abbraccio

ΕΛΕΝΑ ha detto...

Αντέγραψα την συνταγή, η περιγραφή σου και μόνο γι αυτήν την αφράτη και λαχταριστή μπριος με έπεισαν ότι πρέπει να την δοκιμάσω!
Φιλιά Ειρήνη μου, καλή βδομάδα!

mm_skg ha detto...

Questa bioche e tra i miei progetti che non ho realizzato ancora... Semplicemente meravigliosa la tua brioche! Anch'io adoro Camilleri ma non so se riusciro mai a visitare la mitica Sicilia...
Οντως το αλευρι manitoba αντιστοιχει με το robin της ελληνικης αγορας.

Claudia ha detto...

Non ci son mai stata!!! chissà che buona la tua brioche! baci e buon lunedì .-)

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ ha detto...

Κάτι τέτοια αφράτα ενθουσιάζουν την γυναίκα μου.
Τέλειο το σκηνικό του πρωινού στη σκιά που περιγράφεις!!
____________________

Qualcosa come ad Excite soffice mia moglie.
Cornice perfetta per la colazione all'ombra che descrivi!

grEAT ha detto...

@chiara
è difficile non amare questa brioche col gelato. anche camilleri è difficile non amarlo!!! :)
buona settimana

@elena
θα χαρω πολυ εαν την φιαξεις και ειμαι σιγουρη οτι θα σου αρεσει. με παγωτο μεσα, ενα σαντουιτς με παγωτο ας πουμε!!!

@marina
ma guarda io ho una lista interminabile sia di ricette che di piccoli progettini quindi ti capisco perfettamente. non ero sicura della farina ma leggendo alcuni blogs greci mi è parso che fosse l'equivalente. grazie per la conferma

@claudia
la brioche era e dico era perchè sono finite tutte!!! :) buonissime. grazie cara.

@σταυρος
ε τοτε οταν θα πας στην καλαβρια κανε και ενα ταξιδακι μεχρι την σικελια!!!! μεχρι τοτε μπορεις να φιαξεις την μπριος εσυ!!!! :)
καλη εβδομαδα

Ειρήνη Ε. ha detto...

Ειρήνη, πολύ ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή η πρόταση των Σικελών, που τόσο σου αρέσει. Δεν έχω ξαναδεί παρόμοιο συνδυασμό. Δεν αποκλείεται να ταιριάζει και με άλλα παγωτά, όπως το δικό μας καϊμάκι, για το οποίο υπάρχει και ειδικό είδος τσουρεκιού σαν συνοδεία. Αξίζει την δοκιμή.
Καλό βράδυ.

grEAT ha detto...

@ειρηνη
με το καιμακι δεν την εχω δοκιμασει. επειδη εγω δεν πολυαγαπω τα παγωτα, την μπριος την προτιμω με την γρανιτα αλλα ναι ισως της παει και το καιμακι. θα φροντισω να τα ξαναφιαξω και τα δυο για να δοκιμασω.
καλη σου μερα

Anonimo ha detto...

in effetti la sensazione che ho avuto girando per Naxos è stata quella di girare per la Sicilia, i Greci sono ospitali tanto quanto i Siciliani, ma menon invadenti, lo zio non me ne voglia ;-)

grEAT ha detto...

@anonimo
molto ospitali sicuramente. meno male. ma scusa lo zio chi sarebbe?
irene

Posta un commento